این وبلاگ برای همیشه بسته شد

 دوستای گلم امیدوارم همیشه موفق باشید

                 خدانگهدارتون

نوشته شده توسط عاشق در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 ساعت 20:17 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در پنجشنبه چهاردهم تیر 1386 ساعت 13:47 موضوع | لینک ثابت

      یاد مهستی به خیر                   

نوشته شده توسط عاشق در سه شنبه پنجم تیر 1386 ساعت 15:1 موضوع | لینک ثابت

             چشم هایت برای من کتابی است خط به خط ستاره باران!

         چشم هایت برای من یک آسمان است، یک آسمان احساس برای

                                   دوست داشتن

    همیشه در تعجبم، تو چطور توانستی این عظمت هستی را، این ناشناخته

     عجیب را درک کنی؟ تو چطور توانستی محبت را با تمام حقیقت تلخ و

                    شیرینش بشناسی؟ تو چگونه عشق را فهمیدی؟

 برایم حرف بزن ، از گذشته های دور بگو، از آن زمان که قلبت با اشتیاق

   یک پرنده برای رویایی می تپید ، برای من از شب هایی حرف بزن که  

      مهتابش خاطره بود و ستاره اش اشک ، برای من از عشق بگو

       ای تماشایی ترین مخلوق خاکی بر زمین

                                         آسمانی می شوم وقتی نگاهت می کنم

نوشته شده توسط عاشق در پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386 ساعت 15:33 موضوع | لینک ثابت

  دوباره سلام دوستای گلم.منو ببخشید که با پُست قبلیم نارا حتتون کردم. واقعا شرمنده ام

 وقتی نظرا تتونوخوندم و دیدم که چه دوستای ناز و مهربونی دارم که با وجود اینکه

 حتی یه بار هم همدیگرو ندیدیم چقدر برام نگرا نن واقعا از خوشحالی گریه کردم. 

 اما امروز با خبرای خوشحال کننده ای بر گشتم.واااااااااااااای نمیدونین چقدر خوشحالم

 محمد من برگشت.یعنی......چه جوری بگم؟؟ اون تو این 2 سال (اون طوری که  خودش می گفت)خیلی سختی کشیده بود .خیلی. الهی من قربونش برم. وقتی حرفاشو شنیدم    ا ز

 خجالت و شرمندگی نمی دونستم باید چی کار کنم؟تمام اتفاقاتی  که تو این 2 سال براش

 افتاده بود رو برام تعریف کرد.سختی هایی که من ازش حرف می زدم در مقابل زجرهایی

 که اون کشیده بود هیچه. هیچ.تو پست قبلیم یادم رفت بگم که خودم رو در رو با محمد

 صحبت نکردم. یعنی انقدر حالم بد بود که اصلا متوجه نبودم چی دارم می گم..........

 تمام اون حرفارو دختر عموم بهم گفته بود. که ا لبته طفلک تقصیری هم نداشت.( این

 وسط انقدر موضوعات حاشیه ای وجود داره که مطمئنن ا ینجا جا نمی شه اگه بخوام

 بگم) فقط ا ینو می گم که دختر عموم هم مقصر نبود.

 اما امروز بالاخره خدا جوابمو داد. جواب اون همه اشک هایی که منو مامانم( البته

 بیشتر مامان نازنینم) ریختیم.

 منو و محمد مدیون آقا رضا ( دوست محمد) هستیم. واقعا اگه ایشون نبودن من نمی دونم

 کی و کجا من و محمد به هم می رسیدیم. شاید هم زبونم لال هیچ وقت.....

 می خوام اینجا از ته دلم ازشون تشکر کنم. هر چند می دونم  هر کاری هم که بکنم باز

 در مقابل کاری که ایشون کرد هیچه. آقا رضا باعث شدن که من و محمد بالاخره بتونیم

 بعد از 2 سال حرفامونو به هم بگیم.امیدوارم هر جا که هستن همیشه موفق باشن.

 نمی دونین وقتی پیش محمد بودم چه حالی داشتم... اصلا باورم نمی شد .هنوزم باورم

 نمی شه. انگار دارم خواب می بینم. محمد من توی این 2 سال به خاطر من کارایی کرده

 بود که واقعا وقتی برام گفت از شرمندگی داشتم آب می شدم. حتی با وجود اشتباهاتی

 که کردم بازم پام وایستاد. و هنوزم این حرفو می زنه که: "من پات وایستادم. اگر باز هم

 بری به پات می شینم تا هر وقت خواستی برگردی".

 محمد من به خاطر من چیزایی رو از دست داده که شاید هر کس دیگه ای جای اون بود

 به جای ا ونا قید منو می زد                   واقعا عاشقانه می پرستمش

 راستی نمی دونین وقتی به مامانم گفتم چقدر خوشحال شد. از خوشحالی گریه اش گرفت

 الهی من فدای مامان گلم بشم که انقدر نگران منه.

 ( راستی محمد این وبلاگو خونده بود )به خاطر همین این بار اومدم بگم که:

 دوستای گلم من می مونم. و این بار از عشق می نویسم و از امید

 می خوام همینجا به محمد بگم که: نازنینم ! تا زنده ام کنارت می مونم و نمی ذارم هیچ کس

 مارو از هم جدا کنه. به هر قیمتی. حالا من می خوام ثابت کنم که همه جوره پات وایستادم

 می خوام بگم خوشحالم که باز تورو کنار خودم دارم و این بزرگترین نعمتیه که خدا به من

 داده. والبته بزرگترین کادوی تولد  آخه 26 خرداد تولدمه و واقعا بهترین کادویی که گرفتم

 از خدا بود که محمدو باز به من برگردوند.

       دوستای گلم برامون دعا کنید. دعا کنید که ما همیشه با هم و در کنار هم بمونیم.

 از این به بعد منتظر آ پ های شاد من باشید. آ پ هایی که ا ز عشق و امید حرف میزنن

 ودر آخر باز هم از همتون ممنونم    

      همتونو دوست دارم آبجی های نازنینم و داداش های گلم

نوشته شده توسط عاشق در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386 ساعت 23:22 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در سه شنبه بیست و دوم خرداد 1386 ساعت 22:46 موضوع | لینک ثابت

            خدایا کمکم کن دیگه طاقت ندارم ، دارم می میرم

  ای خدا .....مگه تو خدا نیستی؟؟؟؟؟؟مگه جای حق ننشستی؟؟؟؟؟؟؟؟اصلا

  صدای منو می شنوی؟ می شنوی من چی می گم؟؟؟پس چرا چیزی نمی گی

  چرا کمکم نمی کنی؟؟؟ لابد داری امتحانم می کنی؟آره؟؟؟؟ اما دیگه بسه. تا

      کی باید عذاب بکشم؟؟؟ نکنه حرفی برای گفتن نداری؟؟ هاااااااا؟؟؟

     خدایا دارم خفه می شم. دیگه نمی تونم تو این هوای کثیف نفس بکشم

                اندازه ی 2 سال حرف تو دلم دارم.اما به کی بگم؟؟

  به محمد که حتی با شنیدن اسم من عصبانی می شه؟ یا طفلک مامانم؟؟ که

     بدترازمنه و با دیدن وضعیت من بد تر می شه؟هااا؟ به کی؟ تو بگو.

  چرا عمه ی من با زندگیم بازی کرد؟ مگه من باهاش چی کار کرده بودم؟

      چرا کاری کرد که من عشقمو از دست بدم؟ مگه من دشمنش بودم؟

      چرا کاری کرد که 2 سال خنده به لبم نیاد و مطمئنم هیچ وقتم نمیاد.

   محمد تو چرا تنهام گذاشتی توی این همه نامردی؟ من که به عشقت

   ایمان داشتم. مگه تو به عشق من شک داشتی که بایه نامه (که

   اونم از روی اجبار بود ) همه چیزو تموم کردی؟

   این بود عشقت؟ این بود دوست داشتنی که ازش دَم می زدی؟

   چه طور تونستی اون همه خاطره رو فراموش کنی؟

   چه طور تونستی اون همه خاطره رو بُکشی و دفن کنی؟

   کاش منم همراه اون خاطره ها می کُشتی...چرا نمی خوای

  حتی یه بار به حرفام گوش کنی؟ می ترسی؟اما از چی؟ از اینکه

  گرفتار شی؟ که مجبور شی یه کم سختی بکشی؟ که نتونی جلوی

  اونایی که مخالفن وایسی؟ اما نه... محمد من شجاع بود. محمد من

  جلوی همه وایساد . اما چرا الان.....نمی دونم چرا....نمی دونم....

  اصلا مگه ادعات نمی شد دوستم داری و تا آخر با من می مونی؟

  پس چرا وقتی اون نامه ی لعنتی به دستت رسید یه بار با من تماس

  نگرفتی که ببینی قضیه چیه؟ یعنی با همون نامه به همه چی پشت

  پا زدی؟ واسم عجیبه.... خیلی عجیبه.....

  میدونی الان که دارم اینارو می نویسم چه حالی دارم؟  بذار بهت بگم

  انقدر گریه کردم که از بینیم داره همینجور خون می ریزه

  یعنی انقدر سنگدل شدی؟ اما آخه چرابا من ؟ من که کاری نکردم

  فکر می کنی وقتی اون نامه رسید به دستت من از خوشحالی بالا

  پریدمو رقصیدم؟ نه ... روونه ی مطب شدم. اونم مطب یه روانپزشک

  و دکتر اعصاب

  آره الآن 2 ساله که غذای من شده یه مشت داروی اعصاب

  چه طور دلت میاد بی تفاوت از همه ی اینا بگذری؟

  دیگه چی کار کنم که بدونی هنوز دوستت دارم

  تا بدونی می خوام تو هوایی نفس بکشم که تو نفس می کشی

 چی کار کنم تا باورت شه تو شدی وجودم و اگه تو نباشی منم نیستم

  محمد فقط یه کم به این حرفام فکر کن .من مقصر نبودم. بقیه نذاشتن

  که ما با هم باشیم. اگه دوستت نداشتم بعد از 2 سال فراموشت می کردم

  و انقدر به پات نمی نشستم.تا امروز یه امیدی داشتم که برگردی و دوباره

  با هم باشیم مثل گذشته.اما....

  یادته چه روزایی داشتیم. من از مدرسه میومدم اونجا تا همدیگرو ببینیم

  یادته واسه اولین بار اون شب ازت خواستم یه آهنگ بخونی و تو

  گیتارتو برداشتی و آهنگ" اگه یه روزبری سفر" رو خوندی

  چه طور می تونم اون نگاتو فراموش کنم؟

  یادته یه روز که با هم خونه ی معصومه اینا بودیم هی بهم گفتی :یه

  چیزی می خوای بگی. اما من می گفتم: نه. اما تو آخر سر کار خودتو

  کردی و من سر رو شونت گذاشتمو گفتم: محمد خیلی دوستت دارم

  یعنی همه ی اون روزا رو فراموش کردی؟ اگه این طور باشه که خیلی نامردیه

  می خوای منو با یه دنیا خاطره های قشنگ تنها بذاری؟؟؟

  نه محمد... این کارو نکن. به خدا می میرم.یعنی مُردم. من یه مُرده ی متحرکم.

  اگه می خندم اگه راه می رم اگه حرف می زنم از ته دل نیست. مجبورم.

  به خاطر دیگرون مجبورم که خودمو شاد نشون بدم.

  تو بیا تا شادی واقعی رو حس کنم. تو بیا و زندگی دوباره به من بده. 

  بیا کاری کنیم تا همونایی که نذاشتن ما با هم باشیم هاج و واج بمونن

  ما باید به اونا ثابت کنیم که هیچ کس نمی تونه مارو از هم جدا کنه

       ما باید ثابت کنیم که عشق هیچ وقت نمی میره..... هیچ وقت .  

نوشته شده توسط عاشق در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ساعت 22:51 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ساعت 13:38 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 ساعت 1:13 موضوع | لینک ثابت

      محمد من

نوشته شده توسط عاشق در دوشنبه چهاردهم خرداد 1386 ساعت 19:18 موضوع | لینک ثابت

خدایا

خدایا دارم دیوونه می شم. می دونم اشتباه کردم اما خودت خوب

می دونی چرااون کارو کردم...میدونی چرا اون نامه ی لعنتی رو نوشتم  میدونی که مجبورم کردن...آخ...خدایا خودم این وسط نابود شدم اما غیر ازخودم محمد عزیزمو ....

اما خدایا به بزرگیت قسم که نخواستم زندگی یکی دیگه به خاطر من نابود شه.

اما اون چه گناهی کرده بود؟؟من باید حقیقتو به اون می گفتم تا در

مورد من فکر دیگه ای نکنه که... کرد...خدایا خودت شاهدی که چقدر

تلاش کردم تا دوباره همه چیز مثل سابق شه اما نشد...یا نذاشتن

که بشه ...نمیدونم... خودت شاهدی که وقتی از برگشتن اوضاع به

وضع سابق نا امید شدم ( یعنی نا امیدم کردن ) چقدر تلاش کردم

تا فراموشش کنم .چه کارهایی کردم ( که همشون اشتباه محض بود)

اما نتونستم فراموشش کنم...آخه محمد همه زندگیم بود.مگه می شه

آدم از زندگیش بگذره؟؟؟خدایا تو بگو چی کار کنم.وقتی با یاد اون نفس

می کشم وقتی با خاطره هاش زنده ام چه جوری می تونم فراموشش

کنم؟؟آخه چی کار کنم تا متوجه ی واقعیت بشه...تا بشه مثل گذشته.

هنوز صداش مثل اون روزا توگوشمه که ترانه ی مورد علاقه ی هر

دومونو برام میزدو می خوند:

           "اگه یه روز بری سفر                       بری ز پیشم بی خبر

            اسیررویا ها می شم                      دوباره باز تنها می شم

       به شب می گم پیشم بمونه             به باد می گم تا صبح بخونه

              بخونه از دیار یاری                      چرامی ری تنهام می ذاری

                                     ......

                                                ......

           اگه یه روزی نوم تو                          تو گوشه من صدا کنه

           دوباره باز غمت بیاد                         که منو مبتلا کنه

     به دل می گم کاریش نباشه                   بذاره درد تو دوا شه

           بره توی تموم جونم                         که باز برات آواز بخونم

                                 ......

                                         .........

نمی دونم چرا هر وقت این آهنگو گوش می کنم یاد چشمای قشنگش میفتم روزی که برای اولین بار تو چشای هم زل زدیم و...از همون لحظه

به بعد دلامون مال همدیگه شد.ولی نمی دونستم فاصله ی آشنایی

و جدایی دلامون اینقدر به هم نزدیک بود. آخ .... ای محمدم به من بگو ...بگو اون دلی که مال من بود رو به کسی ندادیش ونمیدیش.

یعنی می شه یه روزی دوباره محمد با صدای قشنگش برام آواز

بخونه . آخه همیشه وقتی برام آواز می خوند آروم می شدم

خیلی ...کاش بدونه چقدر برام عزیزه.کاش بدونه که دارم ذره ذره

آب می شم.کاش بدونه که هر شب خوابشو می بینم که به من پشت میکنه بهش می گم محمدم به حرفام گوش کن اما اون نامه ی خودمو

میندازه جلومو میگه حرفای تو توی این نامه است.

آخه تا کی باید عذاب بکشم. حتی توی خواب. اون هم چه خوابی

به زور 10 تا قرص آرامبخش. اما یاد اون حتی تو خوابم رهام نمی کنه

                                                  برام دعا کنید

نوشته شده توسط عاشق در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386 ساعت 23:52 موضوع | لینک ثابت

 

جا داره این جا تولد دوست عزیزم خاطره رو بهش تبریک بگم

عزیزم امیدوارم ۱۰۰۰۰۰۰ سال زنده باشی

                                                           دوستت دارم

نوشته شده توسط عاشق در جمعه یازدهم خرداد 1386 ساعت 13:57 موضوع | لینک ثابت

   محمد یعنی باور کنم؟باور کنم که تا این حد برات

بی ارزش شدم؟؟؟؟؟؟؟  نه....نه......

چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو ؟

           بی تو مُردم، مُردم

           گاه می شنوم و می اندیشم

           خبر مرگ مرا با توچه کس می گوید؟

           آن زمان که خبر مرگ مرا  از کسی می شنوی

           روی تو را کاشکی می دیدم

           شانه بالا زدنت را

                       _بی قید_

          و تکان دادن دستت که،

                  _مهم نیست زیاد_

و تکان دادن سر راکه،

                         _عجیب!عاقبت مُرد؟

                                  _افسوس!

_کاشکی می دیدم!

          من به خودمی گویم:

                    "چه کسی باور کرد

                    "جنگل جان مرا

                    "آتش عشق تو خاکستر کرد؟

یعنی واقعاً اون روز میاد که خبر مرگ منو

        بشنوی

        و بی تفاوت سرت رو تکون بدی و ..........

نوشته شده توسط عاشق در سه شنبه هشتم خرداد 1386 ساعت 16:47 موضوع | لینک ثابت

وا ا ا ا ای . . .امروز چه روز نحسیه.دوباره دارم دیوونه می شم

2 سال پیش تو یه همچین روزی اون نامه ی لعنتی به دستت

رسیدو. . .آ آ آ آخ ....تو چی کشیدی؟؟؟؟؟

چرا نوشته های توی اون نامه رو باور کردی ؟ چرا؟؟؟؟؟

چرا حتی یه بار نخواستی از زبون خودم بشنوی که نوشته های

توی اون نامه چیه؟ ؟ ؟

قسم خورده بودم اگه بخوای از زبون خود من بشنوی همه چیو

بهت بگم اما. . . .

تو اون حر فا و نوشته هارو باور کردی.

چند بار خواستم بهت بگم که منو مجبور کردن که اون نامه رو

بنویسم.خواستم بگم که به زور منو از تو و تو رو از من جدا

کردن اما. . . . تو نخواستی حتی یه بار حرفای منو بشنوی

حیف که دیگه خیلی دیره. . .خیلی. . .2 سال از اون روز

گذشته . . . .می ترسم . . می ترسم بیام جلو و باهات

حرف بزنم.می ترسم حرفامو باور نکنی.

امروز چه روز بدیه.. کاش می شد امروزو از تو همه ی

تقویم ها پاک کرد تا من این همه عذاب نکشم.

کاش. . . . . حرفاموباور می کردی

کاش باور می کردی که بدون تو هیچم . . . . هیچ. ..

هیچ کدوم از نوشته های اون نامه حرفای من نبود....نبود....

محمدباور کن.. .نمی دونی بعد از اون روزی که نامه به دستت

رسید به چه روزی افتادم. . .

هر روز یه حرف و حدیث جدیدی می شنیدم که داغونم می کرد

یه بار می گفتن از من متنفری

یه یار می گفتن اگه منو ببینی با دستات خفم می کنی

یه روز می گفتن. . . . .. ..

همه ی اینارو ریختم تو خودم و دم نزدم.تنها آرزوم این بود که

که زنگ بزنی تا از زبون خودم همه چیو بشنوی

آرزوم این بود که یه روزی بیاد که بتونم باهات حرف بزنم و

همه چیو واست بگم اما افسوس که تو . . . . . .   

    باورم کن عشق من  

نوشته شده توسط عاشق در شنبه پنجم خرداد 1386 ساعت 15:44 موضوع | لینک ثابت

محمد اینا همه حرفاییه که 2 سال تو دلم مونده

وحالا مثل یه عقده سر باز کرده

2 سال بغض تو ی گلوم ، نفسمو بریده

تو که اینقدر بی معرفت نبودی

تو که دوستم داشتی

به همه هم ثابت کردی مهمتر از همه به من

حالا چرا نمی خوای حرفای منو بشنوی؟

چرا نمی خوای حقیقتو بدونی؟

چرا نمیذاری واقعیتو بگم؟اینکه اون نامه دروغ بود

و من مجبور به اون کار شدم تا زندگی چند نفر از هم نپاشه

آره...این وسط من قربانی شدم

با وجود اینکه دوستت داشتم و دیوونت بودم

تو اوج عشقم به تو مجبور به اون کار شدم

هنوزم نه مثل روز اول که بیشتر از اون موقع

                 دوستت دارم

محمد باورم کن.بذار باهم و در کنار هم جلوی همه ی

سختی ها و مشکلات بایستیم

نذار من خورد شم.

نذار بیشتر از این داغون شم

دیگه از من چیزی باقی نمونده واسه ی عذاب بیشتر

             " باورم کن "

نوشته شده توسط عاشق در چهارشنبه دوم خرداد 1386 ساعت 11:45 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 10:16 موضوع | لینک ثابت

                    محمد نمی دونم تا کی باید بسوزم  تا کی باید از اینکه واقعیت رو به تو

                                               نگفتم خودم رو لعنت کنم؟

                   اما حالا می خوام حرف بزنم محض رضای خدا فقط 1بار حرفای منو

                                                      بشنو

                                   سحرگاهان همراه با طلوع خورشید

                                       با عشق تو متولد می شوم

                             تا شامگاه از نبودنت می سوزم و می سازم

                                  اگر باشی از وجودت جان می گیرم

                                      و با نفست زندگی می کنم

                       با خنده ات آرزوهایم را به فراموشی می سپارم

                      به اندازه ی تمام ستاره های آسمان دوستت دارم

                      همان ستاره هایی که شبهای خلوتم را نظاره گر

                                                 بودند

                             و در آخر ای شبگرد شبهای تنهاییم

                                          از این انتظار سرد

                                  خسته شده ام

                                             مرا در یاب

     یعنی می شه باورم کنی و بر گردی؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده توسط عاشق در یکشنبه سی ام اردیبهشت 1386 ساعت 21:42 موضوع | لینک ثابت

محمدم

خود کرده را تدبیر نیست

 گاه مي پرسند که اندوهت ز چيست؟

 فکرت آخر از چه رو آشفته است؟

 بي سبب پنهان مکن اين راز را

 درد گنگي در نگاهت خفته است

 همزباني نيست تا برگويمش

 راز اين اندوه وحشتبار خويش

 بي گمان هرگز کسي چون من نکرد

 خويشتن را مايه ي آزار خويش

 از منست اين غم که بر جان من است

 ديگر اين خود کرده را تدبير نيست

 پاي در زنجير مي نالم که هيچ

 الفتم با حلقه ي زنجير نيست

نوشته شده توسط عاشق در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 ساعت 16:36 موضوع | لینک ثابت

برای بار دیگر با قلب پاک تو میعاد می بندم

میعادی همیشگی که حتی بعد از مرگ هم جاودانه خواهد ماند.

میعادی که از آن صدای موسیقی مهر و عاطفه به گوش برسد.

بیا تا در این میعاد عاشقانه نت موسیقی عشقمان را با هم،

هم نوا کنیم که صدای دلنواز آن چون افسانه ی لیلی و مجنون

در همه ی عالم بپیچد .

و تمامی عاشقان عالم را به رویاهای زیبای با هم بودن ببرد

و هنگامی که در گوش هم نغمه ی عشق می خوانند

به یاد میعاد عاشقانه ای بیفتند که دل دو عاشق پاک را

برای ابد به هم پیوند زد و نگذاشت که حتی برای لحظه ای

جدا از یاد هم و نام هم به زیستن ادامه دهند.

محمد فقط یه فرصت دیگه می خوام تا................

این فرصتو به من بده

نذار تا ابد با حسرت تو زندگی کنم......

                     دوستت دارم

گفتی از تو بگسلم...دریغ و درد        رشته ی وفا مگر گسستنی است؟

بگسلم ز خویش و از تو نگسلم        عهد عاشقان مگر شکستنی است؟

نوشته شده توسط عاشق در دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386 ساعت 19:13 موضوع | لینک ثابت

یه روزی بهم گفتی هر وقت خواستی گريه

 

کنی برو زيرِ بارون

 

 

که نکنه نامردی اشک هاتو ببينه و بهت

 

بخنده ... گفتم اگه

 

بارون نيومد چی؟؟ گفتی اگه چشم های

 

 قشنگ تو بباره آسمون

 

گريه ش ميگيره ... گفتم يه خواهش دارم ؛ وقتی

 

آسمونِ چشام

 

خواست بباره تنهام نزار ... گفتی به چَشم ...

 

 حالا امروز من

 

دارم گريه ميکنم

نوشته شده توسط عاشق در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 ساعت 18:45 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 ساعت 18:4 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 19:59 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط عاشق در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 15:48 موضوع | لینک ثابت